Podobny obraz

 

Kambo ( inaczej Sapo, Campu, Vacino de Floresta ), to wydzielina amazońskiej żaby Phyllomedusa Bicolor. Wykorzystywana przez wiele plemion lasów deszczowych Ameryki Południowej do poprawy zdrowia i wytrzymałości, a także leczenia m. in. malarii, febry, ukąszeń oraz chorób zakaźnych. W dzisiejszych czasach z dobrodziejstw Kambo korzysta jedynie 13 plemion Amazonii, a jednocześnie dzięki globalizacji i staraniom Francisco Gomes oraz jego potomków wydzielina ta jest dostępna dla białego człowieka.

Istnieje wiele metod pracy z tą wydzieliną różniących się w zależności od plemienia, jednak wspomniany Gomes stworzył na bazie kilkunastoletniej praktyki klinicznej zasady używania Kambo dla ludzi spoza Amazonii, czyli tzw. caboclos. Jako ludzie żyjący w miastach lub ich pobliżu stykamy się na co dzień z zupełnie innymi wyzwaniami, mamy też inną konstrukcję psychiczną, a nasze ciała narażone są na kontakt z substancjami nieznanymi plemionom Amazonii. Wymusiło to znaczące zmiany podejścia, tak by maksymalizować efekt terapeutyczny przy jednoczesnej minimalizacji zagrożeń mogących pojawić się przy bezmyślnym kopiowaniu metod plemiennych.

Zabieg Kambo rozpoczyna się już dzień wcześniej poprzez odpowiednią dietę, a następnie post w dniu zabiegu i przygotowanie tzw. bram, czyli miejsc na ciele poprzez które wydzielina wnika do układu limfatycznego i tam natychmiast rozprowadzana jest po całym organizmie. Wybór bram nigdy nie jest przypadkowy i dostosowuje się go do oczekiwań oraz stanu zdrowia osoby poddającej się zabiegowi, a także intencji. Istnieje wiele różnych sposobów odnalezienia tych punktów – poprzez medytację, pracę z ciałem lub np. klawi- albo akupunkturę, akupresurę. Wybrane miejsca przypalane są rozżarzonym patyczkiem, namaczane i wypełniane przygotowaną wydzieliną.

Istotnym elementem przygotowania jest nasycenie organizmu wodą, a także korzystanie z niej w odpowiednich momentach podczas trwania zabiegu, dlatego to bardzo ważne by z Kambo zawsze korzystać pod okiem doświadczonego i przeszkolonego praktyka, który jest w stanie przeprowadzić wywiad kwalifikujący do zabiegu biorąc pod uwagę szereg przeciwwskazań.

Kambo najlepiej przyjąć co najmniej 3-krotnie w odpowiednich odstępach czasowych. Maksymalna skuteczność osiągana jest zazwyczaj przy 3 aplikacjach w ciągu miesiąca (jednego cyklu księżyca)

Bezpośrednie efekty zabiegu nie należą do przyjemnych – toksyny z całego ciała gromadzą się w żołądku, skąd są usuwane poprzez wymioty i rozwolnienie, a także poprzez pot, a nawet wydzielinę z oczy, uszu, czy zatok. Tętno przyspiesza, pojawia się m. in. ból, opuchlizna i mrowienie w różnych częściach ciała, drżenie mięśni, zawroty głowy, tymczasowa utrata wzroku i/lub świadomości. Podczas całego procesu prowadzący w razie potrzeby obraca i dokłada kropki wydzieliny, moderuje korzystanie z wody oraz inne szczegóły, takie jak odpowiednia pozycja ciała.

Tuż po zabiegu można zjeść lekki posiłek, należy też obmyć ciało wodą i odpocząć. Już pierwszy zabieg poprawia funkcje wątroby, woreczka żółciowego, nerek, a także pracę jelit i żołądka, działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo, polepsza płodność, usuwa chorobotwórcze mikroby i pasożyty oraz, poprzez wpływ na mózg, poprawia pamięć, koncentrację, zdolności przyswajania wiedzy, reguluje łaknienie oraz cykl snu i czuwania, motywację do działania i ogólny poziom energii. W Amazonii wierzy się że korzystanie z Kambo usuwa tzw. panema, czyli zły los, powodujący niepowodzenie w życiu. Efekty spoza nurtu nauki akademickiej polegają także na przywróceniu harmonii energetycznej człowieka, oczyszczeniu pamięci komórkowej, wglądy na temat obecnego trybu życia, pobudzenie intuicji, lepszy kontakt z naturą i samym sobą, a także aktywizację oraz oczyszczenie czakr.

Działanie Kambo opiera się jednak nie tylko na plemiennych wierzeniach, wydzielina ta została dobrze poznana przez świat nauki, a jej skład przyczynił się do powstania wielu leków stosowanych w medycynie konwencjonalnej na bazie 3 dekad intensywnych badań naukowych. Pionierem tych badań jest Vittorio Erspamer, chemik i farmakolog dwukrotnie nominowany do nagrody Nobla.

 

Potencjalne zastosowanie

Kambo jest (potencjalnie, nie wszystkie są udowodnione) pomocne w następujących schorzeniach:

  • Depresja;
  • Uzależnienia;
  • Zaburzenia odżywiania;
  • Alzheimer, Parkinson i choroby degeneracyjne mózgu;
  • Bóle głowy i klasterowe bóle głowy;
  • Problemy trawienne i żołądkowe;
  • Cukrzyca;
  • Borelioza;
  • Zapalenie wątroby;
  • Choroby zakaźne;
  • Choroby skóry i oczu;
  • Padaczka;
  • Alergie;
  • Problemy z płodnością;
  • AIDS;
  • Nowotwór;
  • Przewlekły ból;
  • Stwardnienie rozsiane;
  • Stwardnienie zanikowe boczne (ALS);
  • Zespół przewlekłego zmęczenia;
  • Zatrucie metalami ciężkimi i toksynami.

 

Zalecenia

Kobiety powinny planować rytuał w dniach innych niż czas menstruacji, gdyż rozszerzenie się naczyń jakie następuje podczas jego przebiegu może spowodować znaczące nasilenie krwawienia, które utrzyma się przez 24-36 godzin i może wywołać znaczne osłabienie.

Ryzyko występuje również w przypadku osób chorujących na astmę. Zaleca się aby posiadały przy sobie inhalator, jednak niekiedy całkowicie się ich dyskwalifikuje z uwagi na stosowane leki.

Podobnie kwestia ma się w przypadku diabetyków, którzy powinni dokładnie przedyskutować aspekty leczenia ze swoim nauczycielem.

Wszelkie zaburzenia i choroby psychiczne mogą stanowić dyskwalifikację, jednak głównie z uwagi na przyjmowane leki.

Przeciwwskazania nie pojawiają się więc w przypadku niewielkiej depresji, która nie jest leczona farmakologicznie.

Przez 8 do 12 godzin przed poddaniem się zabiegowi nie należy spożywać soli oraz wszelkich pokarmów stałych. Zaleca się jedynie lekkie płyny.

Co najmniej dobę wcześniej należy unikać alkoholu oraz narkotyków.

Przed przystąpieniem do podawania Kambo należy ubrać swobodne i wygodne ubranie oraz zdjąć całą biżuterię.